“Nasılsın?” diye sordu cüz’î akıl,
Masivayı yutkundum, sustu harf, daraldı boğazım.
Hâlim kelâma sığmadı, taştı akıl,
Sustum.
Çünkü konuşsam, mânâ yakacaktı ağzım.
“İyi misin?” diye böldü dilsizliğimi,
Döndüm içime, uçurumum yankı verdi kendimi:
“İyi miyim?”
Ben bende değilken,
İyilik bende nasıl kalsın, nasıl benim?
“İyi değil misin?” diye diretti fânî lisan,
Ah… dedim içimden, bu gölgeler çarşısında nasıl insan?
Kime göre “iyi”? Çamura sürgün şu beden mi?
Neye göre “selâmet”? Ateşten geçen fıtrat mı beni?
Zaman hangi “an”da durdu, askıda kaldı sözüm?
Hangi dem bana “iyi” diyecek, bilmiyorum özüm.
Bu ten gurbetinde ait değilken damla deryaya,
Söyle, neye tutunayım da
“İyiyim” diyeyim dünyaya?
2026 Ramazan sonrası.